En.Citatepedia^®.ro

Pamamaril

PAMAMARIL

Pamamaril ng isda ay maaring gawin
Sa pamamagitan ng baril na de hangin
O ng de pulbura, low or high caliber
At saan ba ito puwedeng isagawa
Maaring sa ilog, sa look o sapa
Any body of water na mayroong isda

Nang ang tilapia ay di pa dumadating
Palagi nang dalag ang siyang nababaril
Para ang hunter ay di kita ng isda
Ng camouflage or blind, siya ay gumagawa
Sa tibag, sa puno, siya ay pumupuwesto
Minsan ay sa tiyakad na ang paa'y tatlo

Ang dalag kahit na hindi tamaan mo
Ng dahil sa shockwave siya ay nahihilo
Bago magkamalay dapat damputin na
Kung lalim ang tubig ay sisisirin pa
Mayro'ng disadvantage, ang resulta'y pasma
Kay tagal na bilad, biglang lulublob pa

poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Laking Marikina, Part 2

Isang paraiso no'n ang Ilog Marikina
Daming binubuhay, daming umaasa
Malinis na tubig, siya'ng pinagkukunan,
Inumin sa banga, panligo sa tapayan
Tumana sa baybay, daming binubuhay
Palakaya sa tubig, iba't-iba ang paraan
Sa inyo ko'y babanggitin, anu-ano ang pangalan

BINGWIT

Ang Bingwit ay isang panghuli ng isda
Na may tangkay, pisi, pabigat at taga
Sa Ingles siya ay rod, hook, line and sinker
Bingwit or Fishing Rod, parehong may pain
Pain namin no'n ay hipon at bulate
Sari-saring isda ang nangahuhuli
Biya, hito, kanduli, minsa'y bakule
Bingwit ay di pare-pareho ang gamit
Merong sa tubig lang ay inilalawit
Merong hinihila matapos ihagis
Para ng isda ang pain ay mapansin
Akala niya'y buhay, agad sasagpangin
Ang tawag namin sa ganitong paraan
Ay di namimingwit, kundi nanggagalay

PATUKBA

Patukba ay parang bingwit na maliit
Maikli ang pisi, ang tangkay ay siit
Tangkay ay matulis para maitusok
Pag iniuumang na sa tabi ng ilog
Sa dulo ng tangkay doon nakalawit
Ang pising sa dulo, taga'y nakakabit
Kung ito'y iumang ay sa dakong hapon
Pain ay palaka, kuliglig o suhong
IIwang magdamag hanggang sa umaga
ang oras na dapat sila'y pandawin na
Ang paing sa tubig ay kakawag-kawag
Ng bulig o dalag gustong sinisiyab
Ang aking patukba'y tatlumpu ang bilang
Di marami, di kaunti, lang ay katamtaman
Sa bilang na ito, bawat pag-uumang
Ang dalag kong huli'y naglalaro sa siyam
Ang paing kuliglig saan kinukuha?
Sa ilalim ng yagit sa bukid/tumana
Ang suhong naman ay sa mga putikan
Sa tabi ng ilog, kahit na nga saan
Ang palaka naman ay sa mga lawa, Sa bukid, sa ilog at lugar na basa

KITANG

Ang kitang ay isang mahabang fishing line
Sa sukat na metro, haba'y isang daan
Tuwing dalawang metro ay may nakalawit
Na pisi at taga, ng isday pangbingwit
Haba ng pisi ay isa't kalahating dangkal
Na sa aming barrio'y Hapen ang pangalan
Sa fishing line naman, tawag ay Lawayan
Ang bilang ng taga'y 50 karaniwan
Kung ito'y iumang sa tubig ay lubog
Sa baybay o kaya'y sa gitna ng ilog
Para di maanod ay merong pabigat
Na batong tihaba, katamtamang sukat
Kung ito'y iumang, maghapo't magdamag
Hangga't merong huli, doon nakababad
Karaniwang pain ay bulate at hipon,
Hindi namimili, kung ano'ng mayroon
Ang nahuhuli ay hito, biya kanduli
Kung minsan ay palos kapag sinusuwerte
Tilapia at karpa'y hindi pa kasali
Nang dumating sila na ay dakong huli

SAPLAD

Ang Saplad ay sahig ng papag ang tulad
Na ang haba'y doble noong kanyang lapad
Sa Sapa o kaya'y sa Batis ng Ilog
Ito'y nakaharang, ang dulo'y pasubsob
May bahaging lubog, sagad sa ilalim
May bahaging litaw sa tubig at hangin
Sa flooring ng ilog, ito'y diagonal
Sa anggulong beinte at singkong baghagdan
May mababang dinding magkabilang tabi
Ang isdang mapadpad ay tiyak nang huli
Sa tulak ng agos, hindi makagalaw
Sa sahig ay sadsad, hindi makaigpaw
Nakangangang Saplad, magkabila'y habing
Na sa ibang bansa ay Weir kung tawagin
Ang layunin nito'y kiputan ang agos
Nang upang sa Saplad ang tuloy at pasok
Kasama ang mga isdang lumuluslos

SURO

Ang suro ay lambat, hugis tetrahedron
Ng apat na sulok siyempre ay mayroon
Ito'y nakatali sa tatsulok na frame,
kawayan o kahoy na sinalagunting
Sa dalawang dulo ng gunting na kahoy
Dulo ng Paripa'y nakakabit doon
Kabilaang dulo'y sulok na dalawa
Ang pangatlong sulok ay siyang 'manibela'
Doon hahawakan habang sinusuyod
Ang Digman o damong sa tubig ay lubog
Hipon, bulig, biya'y doon naiimpok
Sa sulok ng lambat, kung tawagi'y 'Pusod'

TAKILIS

Gamit sa Takilis ay anu-ano ba?
Kadena, Saha, Suro at wala nang iba
Tiniban ng saging, puputul-putulin
Sa habang 'sang metro, sobra'y huwag kulangin
ang mga upak ay paghihiwalayin
Sa lapad na half-inch, titilad-tilarin
Saka isusuot sa butas ng kadena
Distansiya'y salitan o otra sin otra
Parte ng kadena na mayroong saha
Dadalhin sa ilog do'n sa dakong gitna
Ng dalawang tao hila ang magkabilang
dulo ng kadena, magkabilang pampang
P'tungo sa malayong Surong nakaabang
Ang kadena'y lubog na yari sa bakal
Ang strips ng saha'y air-chambered at lutang
Ang katulad nito'y kurtinang tiwarik
Na sa river bottom doon nakasabit
Papuntang ibabaw, doon nakalawit
Ang 'kurtinang puti' habang umuusad
Isda'y natatakot, agad lumalayo
Palayo sa 'kurtina', palapit sa Suro
Dulo ng kadena'y doon magtatagpo
Sa harap ng naroon at abang na Suro
Isdang naitaboy ng Saha, natakot
Sa Pusod ng suro ay mapapasuot

DIAKOS

Ang Diakos at Takilis ay magkahambing
Ang pakay at layon, ang isda'y takutin
Kung ang Takilis ay sa ilalim ng tubig
Ang Diakos naman ay sa ibabaw ang gamit
Imbes na kadena't saha ang pangtakot
Ang gamit ay lubid at bunot ng niyog
Ang bunot ng niyog, tinitilad-tilad
'Sang dangkal ang haba, 'sang pulgada'ng lapad
Ang mahabang lubid ay saka lalagyan
Ng maraming buhol, isang piye ang pagitan
Sa butas ng buhol, doon isusuot
Ang mga tinilad na bunot ng niyog
Saka hihigpitan para di malaglag
Ang mga bunot na kwintas ang katulad
Ng dalawang tao, magkabilang pampang
Ang dulo ng lubid, nila'y hahawakan
'Lalagariin' nila ang ibabaw ng tubig
Habang sa lambat ay sila'y papalapit
Sa ingay ng Diakos, isday natatakot
Sa umang na lambat ay napapasuot

TALABOG AT SAGAP

Talabog ay mga sangang maliliit
Pinagputol-putol at saka binigkis
Sa habang isang metro't laking isang yakap
Sa gitna o tabing ilog ibabad
Ng Hipong Tagunton upang pagtaguan
Paglipas ng tatlong linggo o isang buwan
Ang mga Talabog, dapat nang mapandaw
Ng malaking Sagap, ito'y sasahudin
At mula sa tubig, ito'y hahanguin
Hipong nakasiksik, tiyak na kasama rin
Kapag 'sang dosenang talabog meron ka
Ulam tatlong araw, maaring meron na
Anu-ano ba ang nasok sa Talabog?
Hipon, gourami, bulig, kung minsan ay palos
Ang Sagap na gamit, ano ang ayos ba?
Big basket na walang tangkay, ang niya ay kapara
Mula sa kawaya'y niyari't nilala

BUMBON

Ang Bunbon ay tirahan ng mga isda
Na hindi natural, tao ang may gawa
Sa gitna ng ilog, doon nakababad
Do'n sa walang agos, meron ma'y banayad
Composition nito'y sari-saring sukal
Na mahahagilap sa kapaligiran
Sanga, siit, bato, palapa ng niyog
At kahit na anu-ano pang kuyagot
Sa paligid nito ay may mga tulos
Paglipas ng mga linggo't mga araw
Pag sa akala ay isda na'y may laman
Na nasa ilalim, do'n naninirahan
Ang bumbon, ng baklad ay papaligiran
Ang sukal sa loob na ay hahawanin
Nakulong na isda saka huhulihin

Ang bumbon ay hindi para lang sa baklad
Pinamamarilan din pag sa tabing tibag
O kaya'y tatabihan ng isang tiyakad
Kung saan ang hunter ay doon aakyat
At sa likod ng kanyang blind o camouflage
Kayang-kaya niyang makita't masipat
Ang dalag na hihinga, bago makatikap

Ang gamit ng Bumbon ay kasuklam-suklam
Pag ng dinamita'y pinapuputukan
Ang paraang ito na paghuli ng isda
Ay di nararapat, mali na pa'y lisya

PAMAMARIL

Pamamaril ng isda ay maaring gawin
Sa pamamagitan ng baril na de hangin
O ng de pulbura, low or high caliber
At saan ba ito puwedeng isagawa
Maaring sa ilog, sa look o sapa
Any body of water na mayroong isda

Nang ang tilapia ay di pa dumadating
Palagi nang dalag ang siyang nababaril
Para ang hunter ay di kita ng isda
Ng camouflage or blind, siya ay gumagawa
Sa tibag, sa puno, siya ay pumupuwesto
Minsan ay sa tiyakad na ang paa'y tatlo

Ang dalag kahit na hindi tamaan mo
Ng dahil sa shockwave siya ay nahihilo
Bago magkamalay dapat damputin na
Kung lalim ang tubig ay sisisirin pa
Mayro'ng disadvantage, ang resulta'y pasma
Kay tagal na bilad, biglang lulublob pa

PAGLILIMAS

Ang paglilimas ay saan ginagawa
Sa mga bukirin, sa kanal o lawa
Sa katag-arawan, maaring sa sapa
Na putol-putol na at agos na'y wala

Kung ang paglilimas, sa kanal gagawin
Sa tamang sukat ay hahati-hatiin
Sa pamamagitan ng dam o pilapil
Na yari sa damo, lupa kaya'y putik
Saka isasaboy palabas ang tubig
Madalas na gamit, balde, pala't timba
Pag tubig ay nasaid, lilitaw ay isda

BUBO AT BALISASA

Ang Bubo ay isa pang uri ng umang
Na sa tabing ilog, do'n inilalagay
Sumusubang hipon ay inaabangan
Maliliit na version, nasa gitnang ilog
Babaw man o lalim, doon nakalubog
Ng Hipong Tagunton para 'to'y pasukin
May inihaw na niyog na pinaka-pain
Ang malaking version, yari sa kawayan
Mga lalang umikot sa kawayang tadyang
Kung ano ang lala ay siya na ring agkay
Sa gilid ng sapa/ilog ilalagay
Ng kaprasong habing, sa bungad lalagyan
ng hipong papasok ay di maliligaw

Ang Bubo na aking nakita't inabot
Maluwang ang bungad, katawan ay bilog
Ang dulo ay payat, talagang makipot
Naroon ang takip, doon ilalabas
Ang hipong napasok, huli sa magdamag

Dumating si Kano noong Second World War
Naiba ang gamit, nylon na at messwire
Sa kawayang tadyang at alambreng Agkay
Doon ibabalot, ang loob ay guwang
Mayroon ding Galaw, papunta sa Hoyo
It is shaped like a cone, sa Tagalog-Kono

Bubo't Balisasa, sila'y pareho lang
Yari man sa nylon o kaya'y kawayan
Pareho ang mithi, pareho ang nasa
Panghuli ng Hipon, panghuli ng Isda isda
Na tulad ng hito, dalag, bulig, biya

BALASING

Gamit sa Balasing ay anu-ano ba
Bulate at saka buto ng Kamaisa
Na lalong kilala sa tawag na Tuba
Muna'y isasangag ang hinog na buto
Hanggang maging kulay na kapeng barako
Saka didikdikin ng pino na pino
At sa bulate ay ihahalo ito
Ang bulateng parang may budbod na kape
Ay kulay ispageting ang sauce ay tsoklate
Sa lawa o ilog ibubudbod ito
Ang isdang kumain, tiyak na mahihilo

PAKATI O PAIWAS TUBIG

Kung saan mayroong 'magkasangang' ilog
Mababaw na batis, na may konting agos
Ang paiwas tubig ay do'n ginagawa
Medyo naiibang paghuli ng isda
Ang isang branch ng ilog nami'y tatambakan
Ng siit, ng sanga ng mga halaman
Ng yagit, talahib, kahit anong sukal
Na tulad ng bato't dulo ng kawayan
Magsisilbi itong ng isda'y subsuban
Paglipas ng mga linggo o ‘sang buwan
Ang artificial habitat ay meron nang laman
Ang ulo ng batis na ay haharangan
Ng pilapil na buhangin, a temporary dam
To divert waterflow to the other river branch
Habang ang fish haven ay kumakati't natutuyo
Ang debris na naroon sa isang tabi'y hinahango
Ang naroo't naiiwan, mga isda na na-strand
Hipon, bulig, biya, ayungin at talibantan

TUBLANG

Ang tanging isda na aming tinutublang
Ay palos na nasa lungga niyang taguan
Ang entrance ng lungga ay aming lalagyan
Ng lambat o dala, kahit anong umang
Ang 'bahay' ng palos ay aming gagawan
Ng butas na aming siyang paglulusutan
Ng tubo kung saan ang lason ay ibubuhos
Para mahilo at matakot ang palos
At paglabas niya'y sa lambat susuot
Ang lason na gamit nami'y walang iba
Katas ng tabakong binayo't piniga

PAPUPOG

Ang Pagpapapupog ay paghuli ng isda
Tanging sa Kanduli lamang ginagawa
Gamit o implement ay di na kelangan
Sapat nang gamitin ay ang mga kamay
Ibabaw ng tubig ay kinakambugan
Para magawa ang malakas na ingay
Pero mas magaling kung merong lambanog
Na sa tubig ay siyang ipangkakalambog
Ang mga kanduli ay nangakatakot
Sa graba o buhangin sila ay susubsob
Nakatago ang ulo, tiwarik ang buntot
Isa-isa sila'y dadamputin na lang
Pero sa pagdamplot ikaw ay kuwidaw
At baka matusok ang iyong mga kamay
Ang tamang paghuli ay paano baga
Ganito ‘yon ‘bigan, sana'y makinig ka
Sa palad isuklo ang bunguang ulo niya
Sa tibo niya'y dalawang daliri ang iangkla

SUMANGA

Sumanga ay basket, malalim, mahaba
Na konting masinsin at pino ang lala
Bunganga ay oval, bitbitan ay wala
Sa tubig na babaw ito'y ibababa
Hindi nakatayo kundi nakahiga
Bunganga ay harap sa bunton ng bato
Na singlaki ng tuhod o kaya'y kamao
Ng dalawang binti ito'y ipit-ipit
Habang papaloob, bato'y kinakabig
Ng pangkahig na gawa mula sa kawayan
Ang haba ay isa't kalahating dangkal
At ang lapad nama'y kalahati lamang
Kasama ng batong napasok sa loob
Ay ang mga isdang doo'y nakasubsob
Matapos ang mga isda ay makuha
Ang bato sa loob ay itatapon na
Kadalasang huli ay anu-ano ba
Bulig, hipon, biya't marami pang iba

PANGLOOB

Pangloob ay naiibang uri ng fishtrap
Di puwedeng tanggalin, di puwedwng ilipat
Pagkat iyo'y built in sa tabi ng tibag
Isang cubic chamber na inukit doon
Sa entrance sa harap naroon ang trapdoor
Sa loob ang trigger na magpapabagsak
Sa trapdoor pag trigger ay nasaling ng dalag

JACKPOT

Ang Jackpot ay lambat, panghuli ng isda
Na mayroong poste sa dulo't kabila
Eighteen by eighteen inches, karaniwang sukat
At net ng volleyball ang niya ay katulad

Pilapil sa bukid ay mayroong pukas
Daanan ng tubig, Butasan ang tawag
Pag tubig sa pitak ay gustong isalin
sa kabilang pitak, dito padadaanin
Ang Jackpot ay dito naakma't dapat
Nakatusok sa pilapil, naroon magdamag
Ang sinasahod ay bulig saka dalag
Gustong kumabila, kaya lumulundag

KURAG

Kurag ay lambat na panghuli ng ibon
Na iniuumang kung saan may balong,
may bukal, saluysoy, tubig na nadaloy
Kami'y gumagawa ng sapa-sapaan
Kung saan ang ibon puwedeng magtampisaw
Maligo't uminom kapag nauuhaw
Lalo na at tirik, mainit ang araw
Magkabilang panig ng sapa-sapaan
Para makaakit, may budbod na palay
Meron pa ring pain, pangati o decoy
Upang makatawag ng kapuwa ibon
Ang aming pangati, kadalasa'y maya,
Mayang paking, bulik o kaya ay pula
Nakakahuli rin ng mayang simbahan,
Ng luklak, ng tikling-katigan o kilayan
At ng ibang ibong doo'y mapadaan

Ang kurag ay parang pahina ng aklat
Magkalayo sila pero nakabukas
Na biglang sasaklob at biglang iigkas
Kapag ang pamitik ay iyong binatak
Ang palay na pain, ang sapa-sapaan
At mga IBONG DAYO ay masasakluban
Kurag operator ay ba't di nakikita
Sa blind o camouflage, nakatago siya

KAMATAYAN NG ISANG ILOG

Simula pa noong aking kamusmusan
Ang ilog sa amin sa akin napamahal
Malaking bahagi ng kabataan ko
Ay dito nagugol hanggang maging tao

Malinaw ang tubig sa batis at layon
Sarap magtampisaw, kay sarap lumangoy
Sa kanyang agos ay nagpapati-anod
Sa uli-uli niya ay nagpapahigop
Sa alimbukay na pumapaibabaw
Mula sa ilalim masarap sumakay

Siya ay cornucopia ng likas na yaman
Ng isda sa tubig, halaman sa baybay
Sa kanyang aplaya'y kay inam mamasyal
Lunas sa isip na nagulumihanan
Ang singaw ng tubig at simoy ng hangin
Ng may karamdaman, mabuting langhapin

At do'n sa malalim, nasa dakong gitna
Ang mga tao ay nagsisipamangka
Ang gamit ay sagwan o mahabang tikin
Mayro'ng namimingwit, mayro'ng namamansing
Sa balsang kawayan o tiniban ng saging

Ilog na piknikan ng napakarami
Nilang kakainin di na binibili
Magdadala lamang ng posporo, bigas,
asin at lutuan, ayos na ang lahat
Di na kailangan ang mamalakaya
Mangangapa lamang, ay merong ulam na
Hipon, bulig, biya, kasama nang tulya,
Di ka kakapusin, meron nang gulay pa
Gulay na nagkalat lamang sa baybayin
O gulay na galing sa tubig na lalim
Ito'y Kalabuwa, katulad ay pechay
Na sa kamatis ay masarap isigang

At sa kalaliman kay daming halaman
Kasama ng lumot, at sintas-sintasan
Digman at iba pa na gustong taguan
Ng Hipon, at biya, saka talibantan

Yaong aming ilog ay siya ring tahanan
Ng sulib, ng kuhol, ng susong tibagwang
Masarap ipangat, masarap subukan
Na pag ginataa'y lalong malinamnam

Ang hipong tagunton huli sa talabog
Masarap na pritong muna'y hinalabos
Ang higanteng hipon, kung tawagi'y ulang
Masarap iprito, isigang, iihaw

Sa katag-arawan ay maraming gamit
Ang mangingisda na dapat lang mabanggit
Ilan lang ang suro at saka takilis
Ang pagpapakati o paiwas-tubig
Talabog at sagap ay uso rin naman
Kitang at patukbang palubog o lutang
Pati na sumanga at bingwit o galay
Baklad na Bakikong, ito'y ubod galing
Ang anumang isda ay kayang hulihin
At kapag ang isda'y napasok sa hoyo
Ulam na at 'comestibles segurados'

Gamit ay tabakong kinatas, niluray
Ang palos sa lungga din ay tinutublang
Na kapag nahuli'y di matuturingan
Isang delicacy, di mapepresyuhan

Sa lumot at digman maraming birabid
Sa taga-Ilocos ay isang favorite
Nariyan din naman ang susong pilipit
Na iba ang lasa, merong konting pait

At kapag tag-ulan, isda'y sumusuba
Nakaabang na ang bubo't balisasa
Pag magtatag-araw Isda'y lumuluslos
Ang saplad naman ang handa't nakasahod
Sa tabi ng saplad likas na may kubo
Laging umuusok, laging okupado
Ng mangingisda at mga piknikero

Barrio ay masaya pag naman bumaha
Tao'y nanonood ng flotsam o dagsa
Na nagkakaanod patungong ibaba
Siyempre mananagip hindi mawawala
Nasagip na troso'y magaling na kahoy
Panggatong na libre hanggang buong taon

Sa madaling sabi isang paraiso
Ang pinakamamahal kong ilog na ito
Ngunit ano'ng nangyari, ba't nagkaganito
Ang ilog na atin, may sakit, matamlay
At parang hindi na siya pa'y mabubuhay
Patuloy na agos nawala sa kanya
Lawang putol-putol na lang ang natira
Ang isda niya dati ay maraming uri
Ngayo'y janitor fish lang ang naghahari
Gano'n din naman ang kanyang tributaries
Sa kamay ng tao yun din ang sinapit
Ang ilog na dati'y kinasisiyahan
Ngayon ay isa na lang na basurahan
Naglutang ang plastic, karton, mga papel
At bote at lata naman sa ilalim
Parang mga ito ay hindi pa sapat
Nadadagdagan pa ng animal carcass

At kapag tag-ulan siya ay dambuhala
Mga pag-aari ay napipinsala
Buhay nakikikitil pag siya'y nanalasa
Ang may kasalanan ay sino pa kaya

Sila'y walang iba kundi tao na rin
Na pangsarili lang ang naging hangarin
Di pinag-ingatan ang kapaligiran
Na sila rin naman ang nakikinabang

Tinibag ang bundok, inubos ang gubat
Na sana'y naroon at watershed dapat
Sa moisture at tubig, sana ay hahawak
Kugon ay ginanot, talahib tinabas
Na kundi sinunog, inani ng sagad
Resultang erosion, sanhi ng landslides
Maraming species ang nangakalagas
Walang matirahan, they've lost their habitat
Paano pang ilog nati'y mabubuhay
Kung ang tributaries niya na'y mga kanal
Na dati'y linaw na tubig ang nadaloy
Ngayon ay maitim, may kasamang lason

poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Man's Best Friend

Nang ako'y bata pa'y nagtataka ako
Kung bakit lagi nang may ulol na aso
Ito ay hinahabol ng mga tao
May dalang pamalo na kahoy o tubo
Kahit makarating pa sa ibang barrio

Kaming mga bata ay takut na takot
Di namin malaman kung saan susuot
Malamang sa hindi, aso'y mamamatay
Dahil ng tao siya'y hindi tatantanan
Kahit makarating sila saan pa man
Sa ilog, sa bukid, at sa kasukalan

Ang nagsisihabol kapag napagod na
Sila na'y hihinto, di na hahabol pa
Ang magpapatuloy naman sa paghabol
Taong barrio kung saan aso'y napasuong

Hindi naman kaya napagkamalan lang
Ang pobreng asong di makapangatwiran
Nakita lamang ang tumutulong laway
O bahag ang buntot, yon na ay dahilan
Na ang kawawang aso na ay madeklara
Na ulol kahit na hindi naman siya
Natural lamang para sa isang aso
Na bahag ang buntot kapag dumadayo
Laway na natulo ay di laging tanda
Na ang isang aso'y nauulol na nga

poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Pante

PANTE

Ang pante ay gillnet sa Ingles ang tawag
Pero para sa aki'y mali't hindi dapat
Sa Tagalog kasi ang gill ay ang hasang
Ang pante ay hindi para sa hasang lang
Ang isda sa pante din ay sumasabit
Hindi lang sa hasang kundi sa palikpik

Super habang volleyball net ang nito'y tulad
Walang poste magkabila, basta nakaladlad
Mayroong palutang, mayroong pabigat
Para palaging vertical, laging nakalawit
Na parang kurtina sa gitna ng tubig
Ang isda na sumuong, tiyak na sasabit

poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Paglilimas

PAGLILIMAS

Ang paglilimas ay saan ginagawa
Sa mga bukirin, sa kanal o lawa
Sa katag-arawan, maaring sa sapa
Na putol-putol na at agos na'y wala

Kung ang paglilimas, sa kanal gagawin
Sa tamang sukat ay hahati-hatiin
Sa pamamagitan ng dam o pilapil
Na yari sa damo, lupa kaya'y putik
Saka isasaboy palabas ang tubig
Madalas na gamit, balde, pala't timba
Pag tubig ay nasaid, lilitaw ay isda

poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

A Dog Named Happy

Ang aso ni Karen ay pampered at spoiled
She thinks she's a human, she thinks she's not a dog
Mukhang merong pulgas, laging nagkakamot
Ugaling habulin ang sariling buntot
Siya'y parang whirligig na ikot nang ikot

Kapag siya'y aking nakakagalitan
Siya ay nag-e-emote, marunong masaktan
Siya'y nagtatampo, siya'y nagdaramdam
Sa ilalim ng sofa siya'y nagtatago
Siya'y maghapon doon, hindi kumikibo
Ang nakasungaw lang ay ang kanyang ulo
Hindi lumilingon as there I come and go
Pero paningin niya'y sinusundan ako
Para siya lumabas, para pakainin
Kinakailangan pang siya ay sunduin
At hindi lalakad, kelangang kalungin
Pero pag gusto kong drama niya'y matapos
Kukuha lang ako ng plastic o supot
Pag nilamukos ko at kanyang narinig
Siya ay lalabas, takbo, at full speed
She's thinking that I have for her something to eat

Sino man sa 'min ang lalayo, aalis
At nahalata niyang na ay nakabihis
Siya'y di mapakali, siya'y nangangalabit
Ibig sabihin no'n, siya din maghahatid
hanggang do'n sa driveway, hanggang doon sa gate

Ikaw na umalis, pag na ay dumating
Kailangang siya ang una mong batiin
Siya'y kahol nang kahol, hindi siya titigil
Hangga't ang tiyan niya'y di mo kinakamot
O balahibo niya'y di mo hinahaplos
Kinaakailangang ito ay gawin mo
At pag di nasiyahan, kelangang may take 2

At meron din siyang kakatwang ugali,
Kapag natutuwa ay napapaihi
Oftentimes sa balahibo niya sa puwet
Malagkit na pupu ay may dumidikit
Siya'y uncomfortable, shy at laging kimi
Sa ilalim ng mesa, doon siya palagi
Parang nahihiya na siya ay marumi

Hindi lamang ito, siya pa'y intrigera
Mahilig sumali sa away ng iba
Pag me mga pusang sa labas nag-away
Siya'y nagagalit, siya ay kumakawkaw
Parang sinasabing 'Hwag kayong maingay! '

Minsan, naisip kong siya ay ipasyal
Dog leash na mahaba, siya'y kinabitan
Ang layo ng aming pinunta't narating
Hindi siya naglakad, nakakalong sa 'kin

Sa lahat ng aso siya'y di dogfood-vorous
Mahilig sa prutas, she is frugivorous
But I have found lately, she is omnivorous
And that's easy to see, I do not have to prove
Ipis at butiki, kanyang nginangalot

Kapag ako ay mayroong kinakain
Siya'y titig na titig, siya'y nakatingin
Hindi kumukurap, parang inaasam
Na kahit na konti, siya'y aking bigyan

Kapag narinig niya ang salitang 'ligo'
Siya ay nagagalitr, siya ay nagtatago
Kapag siya'y amin nang pinaliliguan
Nangangalahotog at ginaw na ginaw
Baba'y tumatahip, siya'y nangangaligkig
At sa aking kamay mahigpit ang kapit

Ano mang bagay ang sa sahig malaglag
Kanyang tinatakbo, kinukuha agad
Pag natipuhan niya ay huwag mong kukunin
Siguradong ikaw, kanyang kakagatin
Kapag gusto niya ng doggie bacon strips
Siya ay tumatayo, siya'y nangangalabit
Iyan po si 'Happy', ang asong makulit

poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Dala

DALA

Ang dala ay lambat, malapad at bilog
May mahabang lubid na pinaka-buntot
Ang dulo sa kamay ay nakapulupot
Para laging hawak kahit na lumubog
Hawak pa rin kahit malayo'ng inabot
Sa laylayan ay mga tinggang pabigat
Para pag inihagis ay lulubog agad
At para ng isda ay di maiangat
Ang iba kung minsan ay meron pang kuuko
Lupi sa laylayan para isda'y recohido

Bago ito maihagis ay hinahati muna
Sa tatlong parte ang laylayang may tingga
1/3 sa isang kamay,1/3 sa kabila
1/3 ay sa sikong kaliwa o kanan
Siyempre'y hindi hawak, nakasanpay lamang
Saka ihahagis, todo't ubos-lakas
Ng dahil sa buelo, buka ay malapad

Paggamit ng dala ay papaano ba
Merong naglalakad, merong namamangka
May nag-aabang ng pagpusag ng carpa
Sa water lily na inihanda nila
Water liling "bumbon", merong mga tulos
Sa dulo'y may lata ng gatas, nakasaklob
Pagpusag ng karpa, mga ito'y kumakalog
Sa dilim ng gabi, ng mandadala'y matatalos
Na meron nang carpang nagsasabog ng itlog

poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Bubo at Balisasa

Ang Bubo ay isa pang uri ng umang
Na sa tabing ilog, do'n inilalagay
Sumusubang hipon ay inaabangan

Maliliit na version, nasa gitnang ilog
Babaw man o lalim, doon nakalubog
Ng Hipong Tagunton para 'to'y pasukin
May inihaw na niyog na pinaka-pain

Ang malaking version, yari sa kawayan
Mga lalang umikot sa kawayang tadyang
Kung ano ang lala ay siya na ring agkay
Sa gilid ng sapa/ilog ilalagay
Ng kaprasong habing, sa bungad lalagyan
Ang hipong papasok ay di maliligaw

Ang Bubo na aking nakita't inabot
Maluwang ang bungad, katawan ay bilog
Ang dulo ay payat, talagang makipot
Naroon ang takip, doon ilalabas
Ang hipong napasok, huli sa magdamag

Dumating si Kano noong Second World War
Naiba ang gamit, nylon na at messwire
Sa kawayang tadyang at alambreng Agkay
Doon ibabalot, ang loob ay guwang
Mayroon ding Galaw, papunta sa Hoyo
It is shaped like a cone, sa Tagalog, Kono

Bubo't Balisasa, sila'y pareho lang
Yari man sa nylon o kaya'y kawayan
Pareho ang mithi, pareho ang nasa
Panghuli ng Hipon, panghuli ng Isda isda
Na tulad ng hito, dalag, bulig, biya

poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Pagmamahal ng Isang Ina

Sa ating buhay ay mayroon pa kaya
Na sa ating ina'y higit pang dakila
Ina na nagtaya ng sariling buhay
Nang sa mundong ito'y tayo ay isilang

No'ng ako ay sanggol, batang maliit pa
Ay alam ni Inay pag ako'y balisa
Siya ay babangon, niya'y aalamin
Kung bakit ganoon, ano ba ang dahil
Kapag nalaman niyang ako'y nagugutom
Niya'y isusubo sa akin ang tsupon
At kapag malamig, ako ay naginaw
Ako'y mababalot ng yakap ni Inay
Kapag merong langgam siya na nakita
Agad papalisin, titirisin niya
Ang lamping nabasa, kanyang inaalis
Ang bago at tuyo kanyang ipapalit

Ako ay lumaki at na ay nag-aral
Siya pa rin ang sa landas ko'y tumatanglaw
Ako'y nagbinata, hanggang maging tao
Siya pa rin ang ilaw at tanging gabay ko
Ganyan kung paano magmahal ang ina
Wala siyang katumbas, walang hihigit pa
Ngayong siya'y malayo, meron akong hiling
Muli, sana siya ay aking makapiling

poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Sa Isip ng isang Sintu-sinto

Ako no'n ay nakatayo, sa isang tabi ng bangketa
Ang aking sasakyan na dyip, ay aking hinihintay pa
Nang isang batang gusgusin, sa tindahan ay lumapit
May binili, ang bayad ay dyario lamang na ginupit

Ako'y konting naintriga, nagtanong, di nakatiis
Lola, sino po ba iyon, yung batang nanglilimahid
Na ng kendi ay bumili, dyario't papel ang pambayad
Ako lang po'y nagtataka dahil ninyo ay tinanggap

Iyon, anak, ay si Intong, isang batang kulang-kulang
Sa tamang isip ay kapos, dahil kinulang sa buwan
Ngunit kahit na siya'y ganoon, nami'y kinagigiliwan
Pakibigay, pakidala, siya'y aming nauutusan

Sandaling ako'y natigilan, sa sarili'y naglilirip
Kahit sino, kahit ano, sa ibabaw ng daigdig
Maliit man o malaki, meron siyang kabuluhan
Na ng ating Panginoon, itinakda't ibinigay

May binatilyong dumating, perang papel ay pinunit
At saka itinapon d'on sa may kanal na malapit
Batang paslit ay gumanti, ng bote siya ay binato
Kahit hindi tinamaan, reresbak ang binatilyo

Huwag! Huwag Iho! Huwag mo sanang iyan ay gawin
Pagkat ang may kasalana'y walang iba't ikaw na rin
Ang pera niya, kahit dyario't ginupit lamang na papel
Sa isang katulad niya ay kayamanan kung ituring

poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Larong Trumpo

Ang laro sa trumpo na inabutan ko
Sa barrio namin ang ngalan ay Pandiego
Ang tamang spelling at talagang tawag
Ay hindi ko alam, hindi ko matiyak
Ngunit aking alam ang alituntunin
Kung p'anong ang laro ay dapat na gawin
Sila sa inyo ko'y iisa-isahin

Sa lupa'y guguhit ng isang bilog muna
Na ang diametro'y mga isang yarda
Guguhit ng ekis sa gitna at loob
Ang crossing ng ekis ay siyang centerpoint
Ng mga player ay siyang patatamaan
Ang mano't ang taya saka malalaman

Sa rules ng manuhan, kami ay strikto
Di komo malapit ang tama ng pako
Ikaw na'y di taya, ikaw na ay mano
Dapat umiikot, buhay ang iyong trumpo
At kelangang ito pa ay masate mo
Dahil pag nalaglag, ikaw din ay talo

Mayroon kaming rules na taya ang kulelat
Ang lahat ay buhay at titirang lahat
Nagsosolong taya ng kotong ay tadtad
Pero di tatagal, taya'y dumadami
Namatay sa loob, hindi nakasikad'
Di nakamaniola, kaya'y di nasate

Para ang laro ay parehas at timbang
Hinahati namin ang patay at buhay
O dami ng taya at ng tumitira
Kung ito ay gawin, nami'y paano ba
Kung apat ang player 'taya' ang dalawang
pinakakulelat, dalawang mano'y 'tira'

Ang mga trumpo na taya at 'patay' na
Ng mga 'buhay' silay tinitira
Trumpong nakataya kapag napakuan
Ito'y 'nakotongan' kung aming bansagan
Pag ang tayang trumpo'y natuklap, natapyas
'Nasiklatan' naman naming tinatawag

Trumpong itinira, pag hindi umikot
Iyon na ay patay, taya na sa loob
Trumpong di umikot, pero me nagalaw
Na trumpo na taya, siya pa rin ay buhay
Puwedeng muli't ulit siya ay tumira
Iyon ang tinatawag namin na 'maniola'
Ang trumpong nabuhay sa labas ng guhit
Pag di mo nasate, ikaw na rin ay 'dead'

Pag ang iyong trumpo'y sa loob umikot
Di puwedeng galawin habang nasa loob
Di puwedeng satihin, di puwedeng akayin
Kanyang pagkamatay ay dapat hintayin
Kapag namatay ay sa loob hindi dapat
Kelangang sa labas siya ay makasikad

Ang aming parusa sa mga talunan
Sa pako ang trumpo nila'y tatalian
Sa pako ng trumpo ng mga nanalo
Doon ihahampas, 'Batbatan' ay ito.

Ang aming parusa sa mga talunan
Sa pako ang trumpo nila'y tatalian
Saka ihahampas sa pako ng trumpo
Ng mga kalaro na siyang panalo
Hindi mawawala siyempre ang kantiyawan
'Ay! Kawawa naman! Siya ay NABATBATAN! '

poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Kahit Kailan

Nagtatanong ang isip
Di raw maintindihan
Kung anong nararamdaman
Dapat mong malaman
Sa puso ko'y ikaw lamang
Ang nag iisa...

Pangangamba
Dapat bang isipin
Walang hanggan
Asahan mo na...

Kahit kailan
Di kita iiwan
Kahit kailan
Di kita pababayaan
Kahit kailan
Kahit kailan...

Bulong ng yung damdamin
Pagibig na walang hanggan
Ang siyang nais kong makamtan
Ngayon ay narito ako
Handang umibig sa iyo
Na walang katapusan...

Pangangamba
Dapat bang isipin?
Walang hanggan
Asahan mo na...

Kahit kailan
Di kita iiwan
Kahit kailan
Di kita pababayaan
Kahit kailan
Kahit kailan...

Kung ikaw ay mawala sa piling ko
Di na alam kung kakayanin pa kayang
Umibig pang muli
Kahit na ano pang mangyayari
Di maaring ipag-balik
Sasamahan pa kita
Hanggang sa huli.......

Kahit kailan
Di kita iiwan
Kahit kailan
Di kita pababayaan
Kahit kailan
Di magbabago
Kahit kailan
Kahit kailan...

poem by Sirius White
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Nasaan ang Puso ko

Isang umaga no'n, ako ay nagising
Na ang aking puso ay wala sa akin
Kahit anong hanap ay di ko makita
Siya ba ay naligaw, kung saan napunta

Ang ilang babae ay aking tinanong
Kung ang puso ko ba'y sa kanya naroon
Hindi maliwanag ang kanilang tugon
Baka daw ang puso ko'y naglilimayon

Sa kahahanap ay ako'y napagod na
Talagang hindi ko makita sa iba
Siya ba'y na kay Barang o na kay Kulasa
Wala pala doon, nasa kay Violeta

poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Bumbon

BUMBON

Ang Bunbon ay tirahan ng mga isda
Na hindi natural, tao ang may gawa
Sa gitna ng ilog, doon nakababad
Do'n sa walang agos, meron ma'y banayad
Composition nito'y sari-saring sukal
Na mahahagilap sa kapaligiran
Sanga, siit, bato, palapa ng niyog
At kahit na anu-ano pang kuyagot
Sa paligid nito ay may mga tulos
Paglipas ng mga linggo't mga araw
Pag sa akala ay isda na'y may laman
Na nasa ilalim, do'n naninirahan
Ang bumbon, ng baklad ay papaligiran
Ang sukal sa loob na ay hahawanin
Nakulong na isda saka huhulihin

poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Hagdan ng Buhay

Ang buhay ay hagdan na bawat baitang
ay mayroong turo't iniiwang aral.
Sa dulo ng hagdan ako'y nakarating.
Anu-anong aral ba'ng naiwan sa 'kin?

Ang unang baitang, di ko namalayan
Ang aking paligid, hindi nawarian
Ako pa ay sanggol at kulang sa muwang
Ngunit kahit konti, na'y may natutunan
Ang ilan sa aking pangangailangan
Umiyak lang ako'y aking nakakamtan
Pag ako'y nagutom, sa 'ki'y ilalapit
Ang dibdib ni Inang sa gatas ay tigib
Pag ako'y naginaw, ako ay nanlamig
Ako'y mababalot, yakap na mainit
Ngunit gusto ko mang do'n ay manatili
Hindi mangyayari, hindi maaari
Ako nga'y sagana do'n sa pagmamahal
Ngunit kailangang ako ay lumisan

Sa pagkabata ko ako ay dumatal
Doo'y nakapulot din ng konting aral
Ang buhay ng bata ay di laging tamis
Doo'y mayro'ng lumbay, may hapdi at sakit
Laruang nawala, kaibigang lumayo
O kagat ng langgam ay pagkasiphayo
Napag-alaman ko na maari pa rin
Sa pag-iyak lamang, gusto'y maging akin
Sa konting sipag at pagkamasunurin
Mayroong gantimpalang sa aki'y darating

Ilang taon lamang ay nagulat ako
Ako ay isa nang taong binatilyo
Ang pagiging bata ay aking iniwan
Ako pala'y meron nang pananagutan
Sa mga kapatid, sa mga magulang
Sa ikabubuhay dapat nang tumulong
Ang pag-aaral na'y isang obligasyon
Sa tatag ng bukas ay isang pundasyon
Di lahat ng hiling pa ay makakamtan
Kailangang sila na ay pagpaguran

Sa pagkabinata ay aking nalaman
Ang pag-ibig pala'y sari-sari'ng taglay
May tamis, ligaya, hapis, kalungkutan
Pait o ligaya, bigo o tagumpay

Sa pagkabinata ko rin napagmasdan
Mga paruparo na nagliliparan
Sa mga bulaklak ay palipat-lipat
Ang bawat talulot ay gustong mapitas
Doo'y isang leksiyon ang aking napulot
Di dapat lagasin ang bawat talulot
ng isang bulaklak, di dapat mapitas
Kung hindi sa altar ay maihaharap
Ang isang bulaklak kapag kinuyumos
Sugat na nalikha sa puso niya'y tagos
Sa agos ng buhay siya ay maaanod
Kung walang sasagip, siya ay lulubog

Sa pagiging ama't baitang na ito
Ay maraming aral ang natutunan ko
Ang dalawang panig, pag may argumento
Ang lumunok ng pride ay di pagkatalo

Salita'y may tinik na nakasusubyang
Kelangang salain, kelangang kalisan
Pagkapinuhin mo bago bibitawan
Salitang may tinik, kapag nakasugat
Maghilom man ito ay hindi kaagad

Ng malaking yaman, hindi man nagkamal
Kung ano ang meron ko'y pinagtiisan
Yaong wala ako'y pinagpunyagian
Ang hindi sa aki'y di pinag-intresan
Ang kalooban mo kapag mayro'ng inggit
Ay hindi tiwasay, hindi matahimik

Ako ngayo'y nasa dulo na ng hagdan
Mayro'n pa ba akong ibang pupuntahan
At doon ba'y meron pang matututunan
Sa tingin ko'y wala at akin nang tanaw
Ang matagal nang sa akin ay naghihintay
Ang isang madilim, malamig na hukay

Sa mga nagawan ng pagkakamali
Ng kapatawaran ako'y humihingi
Ang aking nagawang baluktot at lihis
Ng paumanhin ba'y kaya pang ituwid

poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Kamatayan ng Isang Ilog

Simula pa noong aking kamusmusan
Ang ilog sa amin sa akin napamahal
Malaking bahagi ng kabataan ko
Ay dito nagugol hanggang maging tao

Malinaw ang tubig sa Batis at Layon
Sarap magtampisaw, kay sarap lumangoy
Sa kanyang Agos ay nagpapati-anod
Sa Uli-uli niya ay nagpapahigop
Sa Alimbukay na pumapaibabaw
Mula sa ilalim masarap sumakay

Siya ay Cornucopia ng likas na yaman
Ng isda sa tubig, halaman sa baybay
Sa kanyang aplaya'y kay inam mamasyal
Lunas sa isip na nagulumihanan
Ang singaw ng tubig at simoy ng hangin
Ng may karamdaman, mabuting langhapin

At do'n sa malalim, nasa dakong gitna
Ang mga tao ay nagsisipamangka
Ang gamit ay sagwan o mahabang tikin
Sa balsang kawayan o tiniban ng saging

Ilog na piknikan ng napakarami
Nilang kakainin di na binibili
Magdadala lamang ng posporo, bigas,
asin at lutuan, ayos na ang lahat
Di na kailangan ang mamalakaya
Mangangapa lamang, ay merong ulam na
Hipon, Bulig, Biya, kasama na Tulya,
Di ka kakapusin, meron nang gulay pa
Gulay na nagkalat lamang sa baybayin
O gulay na galing sa tubig na lalim
Ito'y Kalabuwa, katulad ay Pechay
Na sa kamatis ay masarap isigang

At sa kalaliman kay daming halaman
Kasama ng lumot, at sintas-sintasan
Digman at iba pa na gustong taguan
Ng Hipon, at Biya, saka Talibantan

Yaong aming ilog ay siya ring tahanan
Ng Sulib, ng Kuhol, ng Susong Tibagwang
Masarap ipangat, masarap subukan
Na pag ginataa'y lalong malinamnam

Ang Hipong Tagunton huli sa Talabog
Masarap na pritong muna'y hinalabos
Ang higanteng hipon, kung tawagi'y Ulang
Masarap iprito, isigang, iihaw

Sa katag-arawan ay maraming gamit
Ang mangingisda na dapat lang mabanggit
Ilan lang ang Suro at saka Takilis
Ang Pagpapakati o Paiwas-tubig
Talabog at Sagap ay uso rin naman
Kitang at Patukbang palubog o lutang
Pati na Sumanga at Bingwit o Galay
Baklad na Bakikong, ito'y ubod galing
Ang anumang isda ay kayang hulihin
At kapag ang isda'y napasok sa Hoyo
Ulam na at 'comestibles segurados'

Gamit ay tabakong kinatas, niluray
Ang Palos sa lungga din ay tinutublang
Na kapag nahuli'y di matuturingan
Isang delicacy, di mapepresyuhan

Sa lumot at digman maraming Birabid
Sa taga-Ilocos ay isang favorite
Nariyan din naman ang Susong pilipit
Na iba ang lasa, merong konting pait

At kapag tag-ulan, isda'y sumusuba
Nakaabang na ang Bubo't Balisasa
Pag magtatag-araw Isda'y lumuluslos
Ang Saplad naman ang handa't nakasahod
Sa tabi ng saplad likas na may kubo
Laging umuusok, laging okupado
Ng mangingisda at mga piknikero

Barrio ay masaya pag naman bumaha
Tao'y nanonood ng Flotsam o Dagsa
Na nagkakaanod patungong ibaba
Siyempre mananagip hindi mawawala
Nasagip na troso'y magaling na kahoy
Panggatong na libre hanggang buong taon

Sa madaling sabi isang paraiso
Ang pinakamamahal kong ilog na ito
Ngunit ano'ng nangyari, ba't nagkaganito
Ang ilog na atin, may sakit, matamlay
At parang hindi na siya pa'y mabubuhay
Patuloy na agos nawala sa kanya
Lawang putol-putol na lang ang natira
Ang isda niya dati ay maraming uri
Ngayo'y janitor fish lang ang naghahari
Gano'n din naman ang kanyang tributaries
Sa kamay ng tao yun din ang sinapit
Ang ilog na dati'y kinasisiyahan
Ngayon ay isa na lang na basurahan
Naglutang ang plastic, karton, mga papel
At bote at lata naman sa ilalim
Parang mga ito ay hindi pa sapat
Nadadagdagan pa ng animal carcass

At kapag tag-ulan siya ay dambuhala
Mga pag-aari ay napipinsala
Buhay nakikikitil pag siya'y nanalasa
Ang may kasalanan ay sino pa kaya

Sila'y walang iba kundi Tao na rin
Na pangsarili lang ang naging hangarin
Di pinag-ingatan ang kapaligiran
Na sila rin naman ang nakikinabang

Tinibag ang Bundok, inubos ang Gubat
Na sana'y naroon at Watershed dapat
Sa moisture at tubig, sana ay hahawak
Kugon ay ginanot, Talahib tinabas
Na kundi sinunog, inani ng sagad
Resultang erosion, sanhi ng landslides
Maraming species ang nangakalagas
Walang matirahan, they've lost their habitat

Paano pang ilog nati'y mabubuhay
Kung ang tributaries niya na'y mga kanal
Na dati'y linaw na tubig ang nadaloy
Ngayon ay maitim, may kasamang lason

poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Aming Magulang

Sa isang mag-anak ay meron pa kaya
Na sa ama't ina'y higit pang dakila
Na kahit sa angkang mahirap nagmula
Ang para sa anak, lahat ay ginawa

Sa paaralan ay di man nakatuntong
Mataas na aral di man nagkaroon
Binigyan ang anak ng pagkakataon
Na sa kahirapan ay mangakaahon

Di man napatira sa bahay na mansion
Ng malaking yaman di man nakaipon
Ang yaman nila ay sa anak naroon
Wala sa salapi kundi edukasyon

Ang amin pong ina ay tubong Montalban
At ang aming ama'y San Mateo naman
Ng anim na anak ay biniyayaan
Hanggang sa lumaki'y pawang ginabayan

Sa tamang ugali sila ay hinubog
Marunong magtiis kahit kinakapos
Mga pinalaki na mayroong takot
Sa batas ng tao at batas ng Diyos

Nang ako'y bata pa, natatandaan ko
Ang aming almusal lamang ay kung ano
Pan de sal na simple at walang palaman
Kapeng walang gatas lamang ang kasabay

Kung bakit gano'n lang, di dapat pagtakhan
Ay sadyang matipid ang aming magulang
Di ubos-biyaya kung may tinago man
Ang bukas ang laging pinaghahandaan

At tanda ko pa rin na kapag Deciembre
Sa Divisoria na sila'y namimili
Ng tela, damit at iba pang kalakal
Upang ipamalit ng tag-aning palay

Kaya laging puno yaong aming bangan
May pambentang bigas at panglaman sa tiyan
Hindi man marangya ang hapag kainan
Sumala sa oras, kami'y hindi naman

Noong Second World War, hinuli ng Hapon
Ang aming ama at saka ikinulong
Tumingin sa amin habang wala siya
Ay ang aming ina at wala nang iba

Nagawa niya iyon habang inaalam
Ang aming ama ba'y naroon kung saan
May dalang pagkain na pangtawid-gutom
Para sa 'ming ama na hindi matunton

Ginawa niya iyon lakad-takbo lamang
Sa panahong iyon na walang sasakyan
Hindi iniinda ang init ng araw
Ng tungkol kay ama'y makabalita lang

Ang pasasalamat namin ay sa Diyos
Nang higit sa isa, dalawang linggo halos
Ang aming ama ay bigla lang sumipot
Yayat na katawan may sugat at galos

Ikinuwento niya hirap na sinapit
Sa kamay ng mga sakang na pa'y singkit
Dahil daw sa gutom at matinding uhaw
Sila'y nagsiinom sa isang 'dirty' bowl

Sa bawat pamilya ay may'rong bayani
Na ng karangalan ay dapat umani
Sila'y walang iba kundi ang magulang
Na dapat mahalin at ating igalang

poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Puno, Ang Baging at Ang Damo

Ang sabi ng puno sa mababang damo
Hanggang diyan ka lang ba sa may paanan ko
Tumulad ka sa akin, matikas ang tindig
Kaya kong abutin, mataas na langit

Oo nga, oo nga, sabi nitong baging
Bakit ba hindi ka tumulad sa amin
Mataas ang tindig, malayo ang tingin
Mataas na langit ay kayang abutin

Ayokong sa iyo, puno ay tumulad
Pagkat tanda ko pa ang sabi ng lahat
Kung ano ang taas ng iyong paglipad
Ay siya ring lagapak pag ika'y bumagsak

Sa iyo naman baging, ang masasabi ko
Ayokong parisan ang isang tulad mo
Nakatayo ka nga'y nakasandig lamang
Sa sariling tatag, wala kundi hiram
Sa mundo ng tao'y, dami mong kawangis
Ayaw na mababa, ayaw na maliit
Kahit na sa sanga, kahit na sa siit
Huwag lang matapakan, pilit kumakapit

At sa iyo puno, sa 'kin makinig ka
Sa mga tao ay dami mong kapara
Ang mga mahina, ang mga maliit
Sa 'yong kapakanan iyong ginagamit
Meron ka nang dahon ay nanghihiram pa
Ng lilim sa baging, ginagamit mo siya
Para magmukha kang malago't mayabong
Ganoong kokonti lang ang iyong dahon

Lumakas ang hangin, dumating ang unos
Puno ay nabuwal, baging ay nalagot
Sa ilalim ng araw sila ay natuyot
Damo ay buhay pa at sariwang lubos

poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Magbabalik Din - ang anak ng bayan

Ang anak ng Bayan
saan mang panig
ng mundo makarating
gaano man kalayo
sa lupang
kanyang sinilangan
siya ay magbabalik.

Kung sakali mang
siya'y mabigo
at sa lupang sinilangan
ay hindi makabalik
asahan mo
kabilang sa kanyang yaman
ay mga bagay
na puno ng alaala
ng lupang
kanyang sinilangan.

poem by Marites C. Cayetano
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Kon Unsa Ang Panganod Sa Adlaw

Baliwala sa adlaw ang panganod
Busa ang panganod nakighinabi

Sa hangin. Gitayhop kini padulong
Sa bukid. Giabog kini paingon sa
Dagat ug mga suba. Sa kaguol

Sa panganod, nakigdula siya
Sa bukid, sa suba ug dagat. Wala
Damha, nanamkon siya ug

Nanganak og ulan. Nagpista
Ang bukid sa pagbukhad sa kabulakan,
Sa pagpamunga sa kakahoyan,

Ug ang dagat ug suba nagpadaghanay
Sa ilang mga isda ug suwaki.Nagmahay
Ang panganod sa iyang gidangatan.

Nag-inusara sa gabii ug nakighinabi
Sa takdol nga bulan nga nanglingla
Ang kahayag kay anggid-anggid ra

Sa adlaw nga iyang gimahal.
Naburos ang panganod ug nanganak
Ug daghang mga bitoon. Pagkaugma

Nagpalutawlutaw siya sa atubangan s
Sa gihigugmang Adlaw.Wala na
Sa kaugalingon. Walay kalibotan

Kon asa siya paingon. Gianod-anod
Sa pagtamay sa hangin. Baliewala lang
Sa iyang gihigugmang Adlaw.

Intawon pagkasakit sa nahitabo
Sa panganod. Nahisama siya kanako.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Identity Crisis

Sa aking buhay ay may mga komedi
Na naranasan ko, sila ay marami
na nakakatawa, so makinig kayo
Isa-isa sila'y isasalaysay ko

Isang araw ako ay nasa bangketa
Ang sasakyan kong dyip ay hinihintay pa
Nang sa akin ay mayroong kumalabit,
si Mr. C. Santos, Director ng Roosevelt

Ako ay natuwa, ako'y nasiyahan
Na kay daming taon na ang nakaraan
Ako'y binati niya't pa'y natatandaan
Isang bagay na di ko inaasahan

Sa isang student na hindi nag-excel
At sa kanyang iskul di naging outstanding
Ito'y isang honor nang maituturing
Isang karangalan na para sa akin

Matapos ang konting kwento't kumustahan
Si Mr. Santos ay sa 'kin nagpaalam
'O, TONY, diyan ka na, ako'y aalis na,
at kumusta ulit sa iyong pamilya.'

Nang si Mr. Santos, wala na't malayo
Ang naramdaman ko ay pagkasiphayo
Aking kasiyahan, napawi't umalis
Di ako si Tony, siya'y aking KAPATID

Isang araw naman, ako'y nakatambay
Do'n kay Pareng Miniong, sa kanyang tindahan
Dumating ang ex-Mayor ng Marikina
Si Hon. Gil Fernando at wala nang iba

Ako'y kinausap, ako'y kinumusta
Ako ay natuwa, ako'y siyang-siya
Na akong anak ng dating ka-ticket niya
Ay natatandaan, kanya pang kilala

Narito ang siste, nang siya'y magpaalam
'O, aalis na ako't di na magtatagal
Sa iyong ama ay kumusta na lamang,
Kay Dr. Siasoco, aking kaibigan.'

Ako ay nanlumo, paano ba naman
Tatay ko'y Hernandez, Ayong ang pangalan
At siya'y hindi doktor, isang employee lang
Which only shows na 'ko'y napagkamalan lang

Mas masaklap itong aking ikukuwento
Sa isang bangketa'y naglalakad ako
Classmate sa grade school,19kopong-kopong
Nakangiti pa nang aking masalubong

Ang sabi niya agad, 'Kilala ko kayo.
Kayo'y taga-Nangka, natatandaan ko,
ang tatay ng kakalase ko'y di ba't kayo?
Ang ngalan niya ay Hernandez, Pacifico.'

'Ay! bakit ba ganoon, bakit ba ganito,
Paano bang ako ay naging tatay ko? '
'Biktima ka Amang ng Identity Crisis,
Pasensiya ka na lang at huwag mainis'.

poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!