En.Citatepedia^®.ro

Hari Ng Komedya (handog kay Dolphy)

Sa buhay
na puno ng pagsubok
mga paghihirap at luha
pagod at pawis
iyong komedya
ay nagbigay ng aliw.

Hari ng komedya
buhay mo rin
alam kong dinaanan din
ng maraming pagsubok
subalit ikaw
ay isang tunay na hari
matatag, at hindi natinag
at komedya mo
ay katulad ng gintong
kinang ay walang kupas.

Komedya
mula sa iyo'y
aming natanggap
at hatid nito'y
ngiti sa aming mga puso

Bilang pasasalamat
sa iyo'y inihahandog
dalangin naming
sa piling ng ama'y mapasaiyo
ang walang hanggang
....kapayapaan.

poem by Marites C. Cayetano
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Matanda Sa Munting Dampa Sa Gitna Ng Mga Puno Ng Bayabas

Doon sa munting dampa
sa gitna ng mga puno ng bayabas
nakatira ang isang matandang
walang makapagsabi
kung lalaki o babae.

Mula sa malayo'y
tanging maputi niyang buhok
ang aking natanaw
dahil sa mga kahoy na bakod
na nakapalibot
sa kanyang munting paraiso.

Kanyang kuwento'y
di ko gaanong narinig
sapagkat sa mga kapitbahay
siya'y walang ugnay
tanging alam ng lahat
siya'y nag-iisa't matagal na doon
at baka pa nga daw aswang
kaya't sa kanya'y
walang nagtangkang lumapit.

Sa gabi'y
tanging liwanag niya'y
lamparang hindi man kasing liwanag
ng bombilyang aming gamit
kapag yao'y aking natanaw
naruon ang init
at hindi ang panglaw.

Ang matanda sa munting dampa
sa gitna ng mga puno ng bayabas
sa kanya ako'y naninibugho
sa buhay niyang datapwat aba
sa paningin ng marami
ay malayo sa ingay ng mundo
malayo sa nakakasilaw
na mandarayang liwanag
ng mundo.

Subalit,
sa luho, luha at tuwang
aking natikman
kasama ng mga kaibigan at pamilya
natitiyak kong aking buhay
kailanma'y di maging tulad
ng kanya.

poem by Marites C. Cayetano
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Mula Noon, Hanggang Ngayon

(boyet palisoc)
Bakit kaya, pag nakikita ka
Araw koy gumaganda at laging masaya
Ganyan ang damdamin ko nadarama mula noon
Hindi nagbabago hanggang ngayon
Bakit kaya, pag nakausap ka
di nakakasawa and iyong pagsalita
Tulad ng isang awiting kay gandang pakinggan
Mula sa simula hanggang wakas
Chorus:
Sadyang ganyan and damdamin ko sa yo
Mahirap maintindihan, subalit totoo
Kahit kailan, sa buhay kong ito
di ka lilimutin
Mula noon, hanggang ngayon
Bakit kaya, pag nakausap ka
di nakakasawa and iyong pagsalita
Tulad ng isang awiting kay gandang pakinggan
Mula sa simula hanggang wakas
Sadyang ganyan and damdamin ko sa yo
Mahirap maintindihan, subalit totoo
Kahit kailan, sa buhay kong ito
di ka lilimutin
Mula noon, hanggang ngayon
Bakit kaya, pusoy nagtatanong
Mahirap maintindihan, subalit totoo
Ewan ko ba, sa damdamin kong ito
Hindi pa rin nagbabago
Mula noon, hanggang ngayon
Hindi pa rin nagbabago
Mula noon, hanggang ngayon.

song performed by by Lea Salonga
Submitted by Lucian Velea
Vote! | Copy!

Hari Ng Tondo

Kahit sa patalim kumapit
Isang tuka isang kahig
Ang mga kamay na may bahid ng galit
Kasama sa buhay na minana
Isang maling akala na ang taliwas kung minsan ay tama
Ang hari ng tondo, hari ng tondo
Baka mabansagan ka na hari ng tondo
Hari ng tondo, hari ng tondo-ohhh
Baka mabansagan ka na hari ng tondo

[Voice: 'May gatas ka pa sa labi, gusto mo nang mag-hari dito sa Tondo? ']

Minsan sa isang lugar sa Maynila
Maraming nangyayari
Ngunit takot ang dilang
Sabihin ang lahat
Animo'y kagat-kagat
Kahit itago'y 'di mo pwedeng pigilin ang alamat na umusbong
Kahit na madami ang ulupong
At halos hindi iba ang laya sa pagkakulong
Sa kamay ng iilan
Umaabusong kikilan
Ang lahat ng pumalag
Walang tanong
Ay kitilan ng buhay
Hukay, luha'y magpapatunay
Na kahit hindi makulay
Kailangang magbigay-pugay
Sa kung sino mang lamang
Mga bitukang halang
At kung wala kang alam
Ay yumuko ka nalang
Hanggang sa may nagpasya
Na sumalungat sa agos
Wasakin ang mga kadena na siyang gumagapos
Sa kwento na mas astig pa sa bagong-tahi na lonta
Sabay-sabay nating awitin ang tabing na tolda
[ Lyrics from:
Kahit sa patalim kumapit
Isang tuka isang kahig
Ang mga kamay na may bahid ng galit
Kasama sa buhay na minana
Isang maling akala na ang taliwas kung minsan ay tama
Ang hari ng tondo, hari ng tondo
Baka mabansagan ka na hari ng tondo
Hari ng tondo, hari ng tondo-ohhh
Baka mabansagan ka na hari ng tondo

[Voices: 'Sino ang may sabi sa inyo na pumasok kayo sa teritoryo ko? Amin ang lupang ito.' 'Hindi, kay Asiong! ']

Nilusong ang kanal na sa pangalan niya'y tumawag
Alang-alang sa iba, tsaka na muna ang paawat
Sa maling nagagawa na tila nagiging tama
Ang tunay na may kailangan ang siyang pinatatamasa
Lahat sila'y takot, nakakapaso ang 'yong galit
Mga bakal na may nagbabagang tinggang papalit-palit sa hangin na masangsang
Nakakapanghina ang nana at hindi mo matanggal na para bang sima ng panang
Nakakulawit subalit sa kabila ng lahat
Ay ang halimuyak lamang ng nag-iisang bulaklak
Ang siyang tanging naghahatid sa kanya sa katinuan
At hindi ipagpapalit sa kahit na sinuman
Ngunit nang dumating ang araw na gusto na niyang talikuran
Ay huli na ang lahat
At sa kamay ng kaibigan
Ipinasok ang tingga
Tumulo ang dugo sa lonta
Ngayon, alam niyo na ang kwento ni Asiong Salonga

Kahit sa patalim kumapit
Isang tuka isang kahig
Ang mga kamay na may bahid ng galit
Kasama sa buhay na minana
Isang maling akala na ang taliwas kung minsan ay tama
Ang hari ng tondo, hari ng tondo
Baka mabansagan ka na hari ng tondo
Hari ng tondo, hari ng tondo-ohhh
Baka mabansagan ka na hari ng tondo

poem by Sirius White
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ulan sa Buhay

Pagdating nito kung minsan ay sabay-sabay
Na sa pagbuhos ay tila wala nang humpay
Pag labis na dibdibi'y nakakarindi't makakalumbay
Kaliwa't kanan, likura't harapan
Sa dami'y hindi na mawari pasimuno't pinagmumulan.

Tingin ng ibang taong dumaranas
Sila'y sinumpa kaya sa buhay minamalas
Sulirani'y ayaw harapin, damdami'y nagpupumiglas
Hanggang sila'y magiging manhid at puso'y nanigas
Na sa kalauna'y, asal ay mapanibugho't marahas.

Meron ding nagsasabi, sila'y ayos lang
Kabilaan man pagsubok na dinadaanan
Sila pa ri'y nakangiti't sa kapwa'y nakikipagtawanan
Subalit isang araw, sa balita ika'y magugulantang
Si Tarpolanong 'okey lang' pumanaw na't

Ulan sa buhay di na raw nakayanan.
Kung mga ulan sa buhay, ikay nabibigatan
Mga problema't pasani'y dina makayanan
Kay Jesus manalig at ika'y tutulungan
Magtiwa lang sa kanya't di ka pababayaan.

Sa Kanyang mga bisig at kamay
Ika'y magiging matatag at matibay
Tulad ng agila, di mapapagod sa paglipad at pagkampay
Ulan man sa buhay sa pagbuhos wala nang humpay
Hatid ma'y baha, ika'y di matatangay.

poem by Catherine Agunat
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Mga Luha ng Kandila

Ako ay papunta sa mundong ibabaw
Nang ang liwanag mo'y una kong mamasdan
Liwanag na siyang matiyagang gumabay
Sa isang pares ng mabubuting kamay
Na sa akin ay sumahod mula sa karimlan
Na aking daigdig hanggang siyam na buwan
Ako'y inilapag nang buong lumanay
Sa siping ni Ina ako'y inilagay

Noon ko nakita luha mong napatak
Na kung para ano'y di ko madalumat
Iyon ba ay luha ng kaligayahan
Ang magiging akin, buhay na tiwasay
O 'yun ba'y mga luha ng kalungkutan
Ang daranasin ko'y pawang kabiguan

Muli kong nakita ang iyong liwanag
Sa araw na takda noong aking binyag
Muli, nakita ko iyong mga luha
'Yon ba'y pahiwatig o kaya'y babala
Ng dahop na buhay o kaya'y sagana

Ang iyong liwanag muli kong nakita
Nang ako't ang mahal ko'y kinakasal na
Init ng 'yong tanglaw noon ko nadama
Sing init ng isang tunay na pagsinta
Pagal kong katawan binigyang ginhawa

Ang huli mong sindi di ko na nakita
At ang iyong init di ko na nadama
Tanging naririnig ko'y mga panaghoy
Panangis ng mga nagluluksa noon
Pagkat ako noon na ay nakahimlay
At na'y paparoon sa kabilang buhay

poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Nanay

Lahat na kabutihan ay nasa iyo
Pagmamahal mo sa ami'y wagas at hindi nagbabago
Pag-aruga mo'y walang makakapantay
Paggabay mo sa ami'y walang humpay.

Ina, sa iyo'y wala nang hihigit pa
Kahirapan ay hindi mo kailanman ininda
Buhay mo'y ipinuhuna't ipinusta
Mabigyan mo lang kami ng magandang bukas at ginhawa.

Sa pag-aaral nami'y hindi ka nagpabaya
Sa dami ng mga pangangailangan, alam naming nahirapan ka
Ngunit kahit na badyet mo'y kinakapos
Lagi kang may mabuting paraan, para kakulanga'y maisa-ayos.

Ina naming minamahal
Tunay at mapagmalasakit mong mga payo't pangaral
Ang nagbigay sa amin ng dunong at wastong asal
Salamat sa pag-akay mo't dakila pagmamahal

Nanay

poem by Catherine Agunat
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Kinabukasan

(r. ongpauco/e. dela cruz)
Ang buhay sa mundoy hindi malaman
May luha, may galak at lumbay
Di mo alam ang kapalaran
May ligaya kayang makakamtan, oh
Ang palad ng aking kinabukasan
O, langit ang bahalay ikaw
Tanging pag-asa ng aking buhay
Ang maykapal patnubay kong tunay
(instrumental)
Di mo alam ang kapalaran
May ligaya kayang makakamtan, oh
Ang palad ng aking kinabukasan
O, langit ang bahalay ikaw
Tanging pag-asa ng aking buhay
Ang maykapal patnubay kong tunay

song performed by by Lea Salonga
Submitted by Lucian Velea
Vote! | Copy!

Lupa Man Ay Langit Na Rin

(vehnee saturno)
Nakita ko ang tunay na pag-asa
Natagpuan ang tunay na ligaya
Mahal naming panginoon akoy sumasamba
Pagkat sa piling moy walang kasing ganda
Ikaw ang nagturo ng tamang landasin
Sa puso at aking damdamin
Dinggin ang papuri, ang bawat dalangin
Dahil sa yo lupa man ay langit na rin
Umasa kang ikaw ang iisipin
Pangalan mo ang laging tatawagin
Mahal naming panginoon hindi ka lilimutin
Pagkat ikaw ang siyang gabay ng damdamin
Ikaw ang nagturo ng tamang landasin
Sa puso at aking damdamin
Dinggin ang papuri, ang bawat dalangin
Dahil sa yo lupa man ay langit na rin
Dahil sa yo lupa man ay langit na rin

song performed by by Lea Salonga
Submitted by Lucian Velea
Vote! | Copy!

Larong Trumpo

Ang laro sa trumpo na inabutan ko
Sa barrio namin ang ngalan ay Pandiego
Ang tamang spelling at talagang tawag
Ay hindi ko alam, hindi ko matiyak
Ngunit aking alam ang alituntunin
Kung p'anong ang laro ay dapat na gawin
Sila sa inyo ko'y iisa-isahin

Sa lupa'y guguhit ng isang bilog muna
Na ang diametro'y mga isang yarda
Guguhit ng ekis sa gitna at loob
Ang crossing ng ekis ay siyang centerpoint
Ng mga player ay siyang patatamaan
Ang mano't ang taya saka malalaman

Sa rules ng manuhan, kami ay strikto
Di komo malapit ang tama ng pako
Ikaw na'y di taya, ikaw na ay mano
Dapat umiikot, buhay ang iyong trumpo
At kelangang ito pa ay masate mo
Dahil pag nalaglag, ikaw din ay talo

Mayroon kaming rules na taya ang kulelat
Ang lahat ay buhay at titirang lahat
Nagsosolong taya ng kotong ay tadtad
Pero di tatagal, taya'y dumadami
Namatay sa loob, hindi nakasikad'
Di nakamaniola, kaya'y di nasate

Para ang laro ay parehas at timbang
Hinahati namin ang patay at buhay
O dami ng taya at ng tumitira
Kung ito ay gawin, nami'y paano ba
Kung apat ang player 'taya' ang dalawang
pinakakulelat, dalawang mano'y 'tira'

Ang mga trumpo na taya at 'patay' na
Ng mga 'buhay' silay tinitira
Trumpong nakataya kapag napakuan
Ito'y 'nakotongan' kung aming bansagan
Pag ang tayang trumpo'y natuklap, natapyas
'Nasiklatan' naman naming tinatawag

Trumpong itinira, pag hindi umikot
Iyon na ay patay, taya na sa loob
Trumpong di umikot, pero me nagalaw
Na trumpo na taya, siya pa rin ay buhay
Puwedeng muli't ulit siya ay tumira
Iyon ang tinatawag namin na 'maniola'
Ang trumpong nabuhay sa labas ng guhit
Pag di mo nasate, ikaw na rin ay 'dead'

Pag ang iyong trumpo'y sa loob umikot
Di puwedeng galawin habang nasa loob
Di puwedeng satihin, di puwedeng akayin
Kanyang pagkamatay ay dapat hintayin
Kapag namatay ay sa loob hindi dapat
Kelangang sa labas siya ay makasikad

Ang aming parusa sa mga talunan
Sa pako ang trumpo nila'y tatalian
Sa pako ng trumpo ng mga nanalo
Doon ihahampas, 'Batbatan' ay ito.

Ang aming parusa sa mga talunan
Sa pako ang trumpo nila'y tatalian
Saka ihahampas sa pako ng trumpo
Ng mga kalaro na siyang panalo
Hindi mawawala siyempre ang kantiyawan
'Ay! Kawawa naman! Siya ay NABATBATAN! '

poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Hibang Na Pag-ibig

O pag-ibig kailan ka titigil
Mata mo'y buksan at ng iyong mapansin
Mapagsamantalang puso iba ang hangarin
Kahinaan mo ay di dapat gamitin

Isip ay buksan at ng iyong malaman
Ang mali kahit kailanman ay di naging mainam
Pang-unawang kaytagal nang nalalambungan
Maling akala'y dapat ng maparam

Tuna'y ngang pag-ibig ay sadyang wagas
Nguni't paano kung ito'y magamit ng isang ahas
Mapanukso niyang galaw at ng angking tikas
Sa kamandag ng kanyang dila ika'y di makaiwas

Sa isang sulok ng mundo kong tahimik
Ni sa isang saglit di ko naisip
Puso kong sugatan ay iyong masagi
At ang kirot nito ay biglang napawi

Mga sandali ay pinuno mo ng sigla
Kahit sa simula ay may pagdududa
Mata ay ipinikit sa ligayang iyong dala
Kahit puso'y nagtatanong, 'tunay bang talaga'

Ngunit kahit anong tago'y pilit sumisilip
Ang katotohanang ako ay sakdal nagamit
Kahinaan ko ay naging kalasag man din
Ng isang pusong sa palaso'y kumapit

Hanggang kailan iyong itatanggi
Kung patuloy na gagamitin ang pusong api
Tumayo ka at ipagtanggol ang iyong sarili
Kung ang paghatol ko ay pawang mali

Nasaan ang pag-ibig na sa tuwina'y sinasabi
Hanggang sa buka lang ito ng iyong mga labi
Patunay kailanman ay di kayang magawi
Sapagkat puso'y hungkag at iba ang nais

Puso ko'y naninimdim at gusto ng tumigil
Sa pagtibok nito sana'y di ka na hanapin
Sa alaala ko'y pilit kong buburahin
Pagsuyo sa aking lubhang huwad man din

Ilang ulit ko na bang ito'y sinabi
Paulit-ulit lang at di maiwaksi
Pag-ibig ko'y hihintayin na lang matigil
Hanggang puso'y maging manhid
at buhay ay mapawi

poem by Rose de Ramar
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Sa Dulo ng Landas

Landas ng buhay ko nang aking simulan
Kay daming pangarap akong tinatanaw
Pinilit kong sila ay aking marating
Subalit mailap, hindi naging akin

Sa dulo ng landas, ako na'y naroon
Ang dinaanan ko ay aking nilingon
Walang mga bakas ako na naiwan
O kahit na anong pagkakakilanlan
Na minsang ako'y do'n sumagi't dumaan

poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Aming Magulang

Sa isang mag-anak ay meron pa kaya
Na sa ama't ina'y higit pang dakila
Na kahit sa angkang mahirap nagmula
Ang para sa anak, lahat ay ginawa

Sa paaralan ay di man nakatuntong
Mataas na aral di man nagkaroon
Binigyan ang anak ng pagkakataon
Na sa kahirapan ay mangakaahon

Di man napatira sa bahay na mansion
Ng malaking yaman di man nakaipon
Ang yaman nila ay sa anak naroon
Wala sa salapi kundi edukasyon

Ang amin pong ina ay tubong Montalban
At ang aming ama'y San Mateo naman
Ng anim na anak ay biniyayaan
Hanggang sa lumaki'y pawang ginabayan

Sa tamang ugali sila ay hinubog
Marunong magtiis kahit kinakapos
Mga pinalaki na mayroong takot
Sa batas ng tao at batas ng Diyos

Nang ako'y bata pa, natatandaan ko
Ang aming almusal lamang ay kung ano
Pan de sal na simple at walang palaman
Kapeng walang gatas lamang ang kasabay

Kung bakit gano'n lang, di dapat pagtakhan
Ay sadyang matipid ang aming magulang
Di ubos-biyaya kung may tinago man
Ang bukas ang laging pinaghahandaan

At tanda ko pa rin na kapag Deciembre
Sa Divisoria na sila'y namimili
Ng tela, damit at iba pang kalakal
Upang ipamalit ng tag-aning palay

Kaya laging puno yaong aming bangan
May pambentang bigas at panglaman sa tiyan
Hindi man marangya ang hapag kainan
Sumala sa oras, kami'y hindi naman

Noong Second World War, hinuli ng Hapon
Ang aming ama at saka ikinulong
Tumingin sa amin habang wala siya
Ay ang aming ina at wala nang iba

Nagawa niya iyon habang inaalam
Ang aming ama ba'y naroon kung saan
May dalang pagkain na pangtawid-gutom
Para sa 'ming ama na hindi matunton

Ginawa niya iyon lakad-takbo lamang
Sa panahong iyon na walang sasakyan
Hindi iniinda ang init ng araw
Ng tungkol kay ama'y makabalita lang

Ang pasasalamat namin ay sa Diyos
Nang higit sa isa, dalawang linggo halos
Ang aming ama ay bigla lang sumipot
Yayat na katawan may sugat at galos

Ikinuwento niya hirap na sinapit
Sa kamay ng mga sakang na pa'y singkit
Dahil daw sa gutom at matinding uhaw
Sila'y nagsiinom sa isang 'dirty' bowl

Sa bawat pamilya ay may'rong bayani
Na ng karangalan ay dapat umani
Sila'y walang iba kundi ang magulang
Na dapat mahalin at ating igalang

poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Bebot

Bebot bebot
Be bebot bebot
Be bebot bebot be
Ikaw ang aking
Bebot bebot
Be bebot bebot
Be bebot bebot be
Ikaw ang aking
Bebot bebot
Be bebot bebot
Be bebot bebot be
Ikaw ay
Filipino!!! Filipino!!! Filipino!!! Filipino!!!
Hoy pare pakinggan nyo ko
Eto nang tunay na filipino
Galing sa baryo sa pangbato
Pumunta ng LA nagtrabaho
Para makatulong sa nanay
Dahil sa hirap ng buhay
Pero masaya parin ang kulay
Pag kumain nagkakamay
Yung kanin, chicken adobo
Yung balot, binebenta sa kanto
Tagay mo na nga ang baso
Pare ko inuman na tayo
Filipino!!! Filipino!!! Filipino!!! Filipino!!!
Bebot bebot
Be bebot bebot
Be bebot bebot be
Ikaw ang aking
Bebot bebot
Be bebot bebot
Be bebot bebot be
Ikaw ang aking
Bebot bebot
Be bebot bebot
Be bebot bebot be
Ikaw ay
Filipino!!! Filipino!!! Filipino!!! Filipino!!!
Masdan mo ang magagandang dalaga
Nakakagigil ang beauty mo talaga
Lambingin di nakakasawa
Ikaw lang ang gustong kasama
Yung bahay o kubo
Pagibig mo ay totoo
Puso ko'y laging kumikibo
Wala kang katulad sa mundo ko
Pinoy ka sigaw na, sige
Kung maganda ka sigaw na, sige
Kung buhay mo'y mahalaga, sige
Salamat sa iyong suporta
Filipino!!! Filipino!!! Filipino!!! Filipino!!!
Filipino!!! Filipino!!! Filipino!!! Filipino!!!
Bebot bebot be bebot bebot
Be bebot bebot be
Ikaw ang aking
Bebot bebot be bebot bebot
Be bebot bebot be
Ikaw ang aking
Bebot bebot be bebot bebot
Be bebot bebot be
Ikaw ang aking
Bebot bebot be bebot bebot
Be bebot bebot be
Ikaw ang aking
Bebot bebot be bebot bebot
Be bebot bebot be
Ikaw ang aking
Bebot bebot be bebot bebot
Be bebot bebot be
Ikaw ay
pinoy ka sigaw na, sige
kung maganda ka sigaw na, sige
kung buhay mo'y mahalaga, sige
salamat sa iyong suporta, sige
pinoy ka sigaw na, sige
kung maganda ka sigaw na, sige
kung buhay mo'y mahalaga, sige
salamat sa iyong suporta
...Filipino ...Filipino ...Filipino ...Filipino

song performed by by Black Eyed Peas
Submitted by Lucian Velea
Vote! | Copy!

Patawad

Marami nang taon ang nakakalipas
Nang ng isang dilag pansin mo'y natawag
Ang kutis at tindig niya ay katamtaman
Di man pambihira ang niya'y kagandahan
Maayos ang kilos, maganda'ng ugali
Kaya ang puso mo'y kanyang nabighani

Simula noon ay iyo nang ninais
Na ang damdamin mo'y maipahiwatig
Sa isang sulat ay iyong naihatid
Ang tinataglay mong lihim na pag-ibig
Kinabukasan ang sulat mo'y sinagot
Ika'y nasiyahan, gumaan ang loob
Ikaw ay binigyan niya ng pag-asa
Mula noon ikaw ay laging masaya

Ang iyong pag-ibig ay kanyang tinanggap
Pagmamahalan ninyo'y sumibol agad
Kayo'y nagsumpaan na magmamahalan
Sa simula't hanggang magpakailanman

Mga araw na sa inyo'y namagitan
Ay alaalang kay tamis na balikan
Paggawa ng parol, magkatulong kayo
Pag may simbang gabi't malapit na'ng pasko
Kapag simbang gabi, kayo'y magkasabay
At naglalakad na magkahawak-kamay
At kapag sa ilog siya'y naglalaba
Ika'y nakabantay, minamasdan siya

Ngunit bakit gano'n, hindi natagalan
Puso mo'y nalihis, ng landas naligaw
Sukdulang naapi ang kanyang pag-ibig
Nang sa ibang dilag ikaw ay naakit
Labis sa kamay mo, puso niya'y nasaktan
Ang kanyang pag-ibig, iyong sinuklian
Ng di pag-ibig din kundi kataksilan

Ang mga palad mo'y may bahid ng dugo
Ng kanyang naluray, nadurog na puso
Ng sariling budhi ika'y binagabag
Sa kanya ikaw ay labis na nahabag
Huli't walang silbi, magsisi man ikaw
Sa ibang babae ikaw na ay kasal
Na higit sa lahat ay iyong minahal

Sa iyong buhay ay merong mga araw
Na katahimikan ay di mo matagpuan
Dahilan ba'y ano, iyong iniisip
Ikaw ba ay kanya pa na iniibig
O kanyang sinumpang magbata ng sakit

Siya'y nangibang-bansa upang makalimot
At upang mapawi ang sama ng loob
Doon niya nakita, doon nakilala
Lalakeng kapalit mo sa puso niya
Iyon ba ay iyong dapat ikagalak
Ibig sabihin ba'y ika'y napatawad
Sa salang ginawa mo't iyong ginanap
Na iwanan siyang ang puso ay wasak
Sa tanong na ito'y sino ang sasagot
Wala kundi siya at Panginoong Diyos

poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

TRECE AÑIO DE AMO (13 years of love)

Nakasanayan ko nang ilapat sa tula,
aking nadarama...
Kadalasan kase di ko masabi,
mga katagang dapat ay sinasabi...

Sa ika-13 taon ng ating pagsasama
Di ko ma plano ang mga dapat sinta...
Gusto kitang masolo,
Yung tayo lang at wala ng iba

Gusto kong magpasalamat
Sa pagmamahal na iyong pinadama,
Pang unawa sa mga pagkakataong
Di ko na kaya...
Sa iyong katapatan, Sa ating pagsasama
Maraming salamat aking sinisinta...

Aking dalangin at sanay laging dinggin...
Tanglaw at liwanag ng Panginoon
Ay patuloy na magningas sa mga puso natin

Maraming salamat...salamat sa mga panahon
Na sa amin ay ginugol...

Lagi mong tatandaan,
Di ka maaalis sa aking puso,
Hanggang sa huling hibla ng buhay ko....

Happy 13 years of Love...
Happy anniversary daddy

poem by Ana Maria Ogena Rosarda
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Nectar, Tears and Blood

Araw na nagdaan natin nilingon ko
Aking inaninaw, dahilan ba'y ano
Landas ng puso ko't landas ng puso mo
Ay nagkahiwalay, may sala ba'y sino

Tayo'y nagsumpaan na magmamahalan
Sa simula hanggang magpakailanman
Ang mga araw na sa ati'y nagdaan
Ay alaala na kay tamis balikan

Sa mga gabi na tayo'y namamasyal
Mga halakhak mo'y kay sarap pakinggan
Matamis na halik, sa iyo natikman
Di ko hahanapin kahit kanino man
Ang mga pangarap natin ay binuo
Parang ng panahon, di kayang iguho
Ang namagitan sa atin na pag-ibig
Nectar ang katulad, walang gasing tamis

Ngunit bakit ganoon, hindi natagalan
Puso mo'y nalihis, ng landas naligaw
Ang iyong puso ay naging salawahan
Ang aking pag-ibig, iyong sinuklian
Ng di pag-ibig din kundi kataksilan
Tula ng pag-ibig natin ay natala
Sa papel ng dusa, tinta'y aking luha

Ang taksil mong puso ay nais bumalik
Sa puso kong wasak, sa sakit na'y manhid
Di ko matatanggap ang iyong pag-ibig
Pag ako'y lumingon, aking nadadama
Ang pait ng iniwan mong alaala
Nakaraan nati'y may bahid ng dugo
Ng aking naluray, nadurog na puso

poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Lando

Wag kang mabahala may nagbabantay sa dilim
Nakaabang sa sulok at may hawak na patalim
Di ka hahayaan na muli pang masaktan
Wag ka nang matakot sa dilim

Ito ay kwentong hango na galing sa dalawang taong
Nagmamahalan ng tunay ang ngala'y Elsa at Lando
At kahit parang pagkakataon ay nakakandado
Dahil magkalayo ang uri ng buhay ang estado
Ng buhay ni Lando ay di nalalayo sa marami
Sinunog ng araw ang kulay ng balat at marami
Ng galon ng pawis ang kanyang naidilig sa lupa
Upang ang gutom ay di na masuklian pa ng luha
Habang ang babaeng kanyang minamahal ay sagana
Ngunit kabilang sa pamilya na di alintanang
Makipagkapwa-tao sa mga tulad niyang dukha
Gayon pa ma'y patuloy ang pagmamahal na pinula ng pagibig

Repeat Chorus

Kahit na ano pang bagay ang pilit na ihadlang
Sino man ay walang makakapigil sa paghakbang
Ng mga paa na ang nais ay marating ang ligaya
Niyayang magtanan di nag-atubili na sumama
Hawak ang pangarap at pangako sa isa't isa
Nagpakalayo-layo di namuhay na may kaba
Dahil alam nila na sa bawa't isa'y nakalaan
At ang pagmamahalan tangi nilang sinasandalan
Wala ng ibang bagay pa silang mahihiling
Kundi isang pamilya sa loob ng apat na dingding
At isang bubong na maaaring tawaging tahanan
Bakit may pangit na kabanatang kailangang daanan pa

Repeat Chorus

Isang gabi na Huwebes lumubog na ang araw
Doon tayo magkita pasalubong ko'y siopao
Upang ating paghatian pagdating ng hapunan
Meron palang nakaabang sa amin na kamalasan
Eskinita sa Ermita may sumaksak kay Elsa
Sa tagiliran isang makalawang na lanseta
Ang gamit upang makuha lang ang kanyang pitaka
Kami'y mahirap lamang bakit di na siya naawa
Hindi ko naabutang buhay ang aking mahal
At hanggang sa huling hantungan ay nagdarasal
Bakit po bakit po ang laging lumalabas
Sa ‘king bibig palaboy-laboy ni walang landas
Akong sinusunod baliw sa mata ng marami
Siguro nga di ko na kilala aking sarili
Pangala'y taong grasa may patalim na gamit
At ang tanging alam ay isang malungkot na awit
At ang sabi…

Repeat Chorus

Wag ka nang matakot sa dilim…

poem by Sirius White
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Sa Agos ng Ilog

Sa pagpungay ng mga mata ng takipsilim
Aking pinakinggan ang buhay na sining
Isang libong yabag na walang paroroonan
Isang bagong kalatas ng pagduyan
Ako ay nabibilang sa bawat alon
Kayo ang hibla ng bawat pag-ayon
Dalhin nyo ako sa himlayan ng araw
At hindi ko kayo kakalagan sa aking layaw—
Niyayapos ng apoy ang damdamin
Ng pagsaklob papailalim,
Umaalingawngaw ang bawat tibok
Sinasambit ng bawat dagok
Hindi ako bibitaw, hindi na muli
Sa piling ninyo, lahat ay ikukubli

poem by Norman Santos
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Kahit Kailan

Nagtatanong ang isip
Di raw maintindihan
Kung anong nararamdaman
Dapat mong malaman
Sa puso ko'y ikaw lamang
Ang nag iisa...

Pangangamba
Dapat bang isipin
Walang hanggan
Asahan mo na...

Kahit kailan
Di kita iiwan
Kahit kailan
Di kita pababayaan
Kahit kailan
Kahit kailan...

Bulong ng yung damdamin
Pagibig na walang hanggan
Ang siyang nais kong makamtan
Ngayon ay narito ako
Handang umibig sa iyo
Na walang katapusan...

Pangangamba
Dapat bang isipin?
Walang hanggan
Asahan mo na...

Kahit kailan
Di kita iiwan
Kahit kailan
Di kita pababayaan
Kahit kailan
Kahit kailan...

Kung ikaw ay mawala sa piling ko
Di na alam kung kakayanin pa kayang
Umibig pang muli
Kahit na ano pang mangyayari
Di maaring ipag-balik
Sasamahan pa kita
Hanggang sa huli.......

Kahit kailan
Di kita iiwan
Kahit kailan
Di kita pababayaan
Kahit kailan
Di magbabago
Kahit kailan
Kahit kailan...

poem by Sirius White
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Apoy At Mga Aninong Isinilang

Sa kadiliman ng gabing nakadapo
sa iyong mga matang nahihimbing
kasama ng maalong awitin ng hangin
at sinasamyo ng mga orasang gutom
na naghihintay ng pagkakataong huminay
sa pagduyan ng takdang sayawin;
natagpuan ko ang mga bagang nagngangalit,
ang pahapyo-hapyong silab ay sumisirit
at sumasagitsit kahilitulad ng kidlat
na lumiliyab sa hinanakit at pilit pa ring
itinatago ang galit sa likod ng mga ulap
at sa bawat mailap na pag-udyok ng pagputok
ng liwanag sa iyong walang kamatayang gabi
nasilip ko ang mga nahihimlay sa likod ng tabing -
Ang iyong kabataang tahimik ngunit
sabik na naghihintay ng kapayapaan
tumatakbo at humahawi ng walang kalaban-laban
sa hagupit ng sunog at darag ng mga usok
upang mapanghawakan ang kalagitnaan,
ang kasukdulan ng trahedyang umuulan.

Galusan at walang bilang, yumabag ang mga paa
patungo sa paglisan; unti-unti kang naiiwanan
at kahilintulad ng isang libong nakaraan,
isang libong kahatulan - muli't-muli
iniwasan mo ang nakangangang pintuan
takot sa nagliliyab na liwanag - pula, puti,
maliwanag, malamya, galit at mahapdi
bumalik ka sa iyong higaan na tulad ng
isang bukas na palad ng lupa na naghihintay
ng mga puting rosas at handa ng sumara
pagka't sa dulo ng liwanag lahat ay magniningas
at paparoon sa kanikanilang hantungan
kagaya ng mga ibong namumutawi sa langit
lumilipad sa kanikanilang ihip ng hangin
dadapo at sasaklob sa pagkalimot at kaligayahan
sa piling ng kanikanilang buwan; hindi nga ba't
mas mahusay nang pumikit sa karimlan
ng nalalaang hindi ka na maiiwanan
sa piling ng malalagong anino at
umaalingawngaw nilang mga yabag
na sa mumunting langit mo'y naiwanan?

poem by Norman Santos
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!